Street view ใน google maps, Japan

ปกติดูแต่ map 2D ไม่ก็ satellite view วันนี้ลองดู street view หน้าบ้านตัวเอง..
มันออกมาด้วยยยย!!!!!

สุดยอด...

แต่..หลังจากเดินดูรอบๆบ้าน.. อืม.. แผนที่มัน update เมื่อ..สามเดือนก่อน...เป็นอย่างเร็ว..เพราะไอ้บ้านอีกมุมนึงนั่น..ตอนนี้มันรื้อไปหมดแล้ว ในแต่ map ยังมีอยู่


ไม่แน่ใจว่าใช้อะไรถ่ายมา แต่คุ้นๆว่าเคยเห็นคนมาตั้งกล้องเหมือนทำรังวัด.. อาจจะถ่ายตอนนั้นก็ได้มั้ง

อ้อ.. maps.google.com กับ maps.google.co.jp ไม่เหมือนกันนะ :) ของ .jp มี feature เยอะกว่า แต่แผนที่หน้าตาเหมือนกัน
แล้วก็.. ไม่เคยใส่ input ที่อยู่เป็นภาษาอังกฤษ .. ไม่รู้เหมือนกันว่าใส่ยังไงถึงจะเวิร์ก

Young researchers' goal

ตอนงานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าของแล็บ มีหัวข้อคุยอันนึง ที่น่าสนใจ

เด็กเอก คุยกันว่า เนี่ย ในอนาคต อยากประสบความสำเร็จขนาดไหน
คนนึงตอบว่า "อยากมีชื่อเสียง"

ก็เลยถกกันต่อว่า แบบไหนเรียกว่า "มีชื่อเสียง"

ถ้าเดินไปทางไหน ก็มีคนรู้จัก.. แต่ แค่คนรู้จักหน้า ก็อาจจะงั้นๆ ก็ได้ ต้องแบบ..พอเขารู้ว่าเราชื่ออะไรแล้ว อ๋อ..คนนี้เหรอ..

ปกติ.. researcher จะรู้จักคนดังทั้งหลายผ่าน publication .. ดังนั้น ยิ่งตีพิมพ์อันดังๆ เยอะเท่าไหร่.. ก็ยิ่งมีคนรู้จักเยอะ

อืม..จะว่าไป เราก็รู้จักคนแต่ชื่อ..ไม่เคยรู้จักหน้า หลายคนอยู่..

Tom Mitchel ... คนเขียน text AI
John Latterty ... ชื่อแรกในเปเปอร์ CRFs
Vladimir Vapnik ... ชื่อแรกในเปเปอร์ SVMs
Andrew McCallum ... คนบ้า math อีกคน
Fernando Pereira ... อีกคน ของ paper CRFs
Andrew Ng ... เจ้าพ่อ machine learning
Satoshi Sekine ... หัวหน้า lab NLP ที่ NYU
Dan Klein ... เทพดาวรุ่ง.. ทำงาน NLP
Christopher D. Manning ... คนเขียน Foundation of NLP
Taku Kudo ... เทพดาวรุ่งของญี่ปุ่น งาน Japanese language processing งานไหนๆ ก็มีพี่แกเขียน ทุกงาน
Michael Collins ... คนเริ่มเขียน dependecy parser
Sadaoki Furui ... ผู้ยิ่งใหญ่ด้าน speech processing อยู่มหาลัยเดียวกัน แต่ไม่เคยเจอตัวจริงซักที - -"
Hozumi Tanaka ... sensei ของ sensei เป็นผู้ยิ่งใหญ่ด้าน NLP ของญี่ปุ่น ที่พึ่งเกษียณ

คนที่ เคยเห็นชื่อ และเคยเจอตัวจริงแล้ว..

Jun Suzuki ... ทำ semi-supervised learning กับงาน NLP เจอบ่อยๆ ตามงานในญี่ปุ่น
Yuji Matsumoto ... sensei ผู้ยิ่งใหญ่ของงาน NLP ที่ญี่ปุ่น อยู่ที่ NAIST

เคยเจอแต่คนญี่ปุ่นแฮะ - -"

ไอเดียงานขำขำ

มีงาน data mining งานนึงที่น่าทำขำขำ แตกไอเดียมาจากงานแล็บที่โจะชุให้ทำ

งาน cluster กลุ่มคนในองค์กร..

สมมติ.. เรามีรายชื่อคนทั้งหมดในองค์กร.. เราอยากรู้ว่า ในองค์กรนี้ ใครเป็นพวกใคร.. (assume ว่า มันมีการแบ่งพรรคแบ่งพวก..) ด้วย clustering

input: คู่ของบุคลากร และ ความสัมพันธ์
เช่น นาย A - นาย B - positive (กลุ่มเดียวกัน)

เราจะแบ่งพวกได้ เราต้องรู้ว่า สองคนนั้นอยู่กลุ่มเดียวกัน หรือ คนละกลุ่ม แต่อาจจะเห็นได้ไม่ชัดว่า A กับ B เป็นพวกเดียวกันหรือเปล่า.. ดังนั้น.. ต้องสร้าง scoring function ขึ้นมาตัวนึง.. เพื่อให้คะแนนความน่าจะเป็นที่ A กับ B จะอยู่กลุ่มเดียวกัน ซึ่ง..ยาก..ต้อง assume เยอะหน่อย และอาจจะทำให้ผลของ clustering ผิด

หลังจากเราได้ความสัมพันธ์ ของ A และ B ในองค์กร ก็เอามา cluster .. ดู

ตัวอย่างการนำไปใช้...
- เอาไปเดาเล่นๆ ว่าทหารคนไหนจะได้โปรโมทในการแต่งตั้งครั้งหน้า ด้วยสมมติฐานว่า..ผู้ใหญ่จะเลือกพวกตัวเองไว้ก่อน :-P

Live score โวตนายก 15 ธันวาคม 2551

เพื่อนส่งมาให้ดู

http://spreadsheets.google.com/ccc?key=plbHYVikAWMLaJWvcfSMVDw

google คงดีใจ service นี้มีคนใช้ก้าวไปอีกขั้น

edit เพิ่ม: .. พึ่งรู้ว่ามันจำกัดจำนวนคนเข้า.. ที่ 32 คน.. ว้า..นึกว่าจะแชร์ได้เยอะกว่านี้

เด็กญี่ปุ่นอยากพูดอังกฤษ

เริ่มคิดอะไรเป็นตุเป็นตะ..

โจะชุมาบอกให้ทำงานกับเด็กโท..

ไอ้เด็กโทคนนั้น..มันขึ้นชื่อในกูเกิ้ลทอล์กว่า.. "อยากพูดอังกฤษ แต่ไม่อยากเรียน"

รึ... จะเป็นแผนของโจะชุให้เราไปพูดกับเด็กโทคนนั้นหว่า..


แหม่ ทีเวลาปกติ ไม่พูดอังกฤษ ใส่มาแต่ญี่ปุ่น - -" .. ทีงี้ล่ะอยากพูดอังกฤษ..
วันก่อนไปคุยเรื่องงาน.. ด้วยความที่ถ้าให้อธิบายเป็นญี่ปุ่น คงไม่ต้องรู้เรื่องกัน.. เลยพูดอังกฤษ.. แทนที่มันจะตอบกลับมาเป็นอังกฤษ..ก็ดันตอบเป็นญี่ปุ่น ...

เอาน่ะ.. แลกกัน คนนึงเรียนอังกฤษ คนนึงเรียนญี่ปุ่น..

พวกเด็กญี่ปุ่นบอกว่า ตอนพี่จากแล็บอ.บุญเสริมมาแลกเปลี่ยน ตอนนั้นก็ได้พูดอังกฤษเยอะอยู่ เพราะสถานการณ์มันบังคับให้พูด ไม่งั้นพี่เขาก็ฟังไม่รู้เรื่อง.. (แล้วชั้นมาอยู่ตั้งสองสามปี..ทำไมพูดแต่ญี่ปุ่นใส่ฟระ..)
จริงๆพวกเด็กญี่ปุ่นก็พอพูดได้นะ มันแค่ ไม่กล้า.. คงไม่ต่างกับเด็กไทย

(เด็กไทยแถวแล็บก็ไม่กล้าพูดญี่ปุ่นกับเด็กญี่ปุ่น 555 หนีมานั่ง chat กับคนไทยอย่างเดียว..)

เด็กญี่ปุ่นถามว่า (คำถามยอดนิยม - -") โจ้ซังเรียนภาษาอังกฤษมาตั้งแต่เมื่อไหร่..
-> ป.ห้า คร้าบ (English is Fun หลักสูตรกระทรวงฯ .. เรียนโรงเรียนรัฐตลอดก็งี้แหละ)

มันถามต่อ.. แล้วพูดได้เมื่อไหร่ (ถามดีมากก ตอนนั้นพูดได้ก็ประหลาดละ)
-> ปีหนึ่ง.. วิชาอังกฤษพื้นฐาน (FE) อาจารย์สั่งให้ไปอัดเทปสนทนากับฝรั่งมาส่งเป็นการบ้าน.. นั่นแหละ หนแรกที่ได้พูดจริงๆจังๆ

เด็กญี่ปุ่นชอบบอกว่า คนไทยเก่ง พูดอังกฤษได้.. โดยรวมไม่แน่ใจ.. แต่ที่แน่ๆ นักเรียนต่างชาติเกือบหมด.. พูดอังกฤษระดับสื่อสารได้เป็นอย่างต่ำอยู่แล้ว เพราะถ้าพูดไม่ได้..มันจะมาเรียนรอดได้ไง... มีส่วนน้อยมาก ที่พูดอังกฤษไม่ได้ แต่ต้องใช้ภาษาญี่ปุ่นได้ดีมาก จะคุยงานกับอาจารย์ที ถ้าพูดอังกฤษก็ไม่ได้ ญี่ปุ่นก็ไม่ได้.. แล้วจะคุยยังไงให้รู้เรื่องล่ะ.. อาจารย์พูดไทยไม่ได้นะ - -" .. (อาจารย์บางคน พูดเยอรมัน สเปน รัสเซีย.. ได้.. นั่นก็เป็นอีกทางเลือก)

พี่ก้องเคยเปรยๆว่า เด็กในแล็บไม่พยายามเขียนงานเป็นภาษาอังกฤษส่ง inter เลย ก็.. จริง เคยไปยุๆให้ส่ง conf ด้วยกัน.. มันบอกแต่ eigo dame (อังกฤษ ไม่ไหว) .. แล้วก็ไม่ส่ง.. เคยแซวขำขำว่า นี่ไง มีโจะชุอยู่ (เข้าขั้น near native นะ โจะชุน่ะ) ให้โจะชุช่วย.. มันบอกว่า "ให้โจะชุเขียนให้เลยเร็วกว่า" -___-"

เด็กญี่ปุ่นที่เขียนเก่งๆ ก็มี... พี่แกส่ง conf ใหญ่ๆ เป็นว่าเล่น.. แต่พวกเทพๆนี่จบไปหมดแล้ว ไอ้ที่เก่งๆที่อยู่ในแล็บตอนนี้.. eigo dame กันเป็นแถว - -"...

ตอนนี้โจะชุสั่ง (สไตล์ถามอ้อมๆแบบญี่ปุ่น) งานมาแล้ว..
เดี๋ยวก็รู้ ว่างานนี้.. คนอยากพูดอังกฤษจะพูดได้.. หรือคนเรียนภาษาญี่ปุ่นจะพูดญี่ปุ่นคล่อง... 555
เดาว่า.. ต่างคนต่างพูดภาษาที่ตัวเองถนัด.. ฟังคล่อง ไม่พูด.. เหมือนเดิม :P

งานเข้าอีกละ

โจะชุอ่านภาษาไทยออกรึไงฟระ..blog ก่อนบอกว่า ว่างจัด.. ได้เรื่องเลย โจะชุตามหาตัว แล้วเสนอหัวข้องานให้ทำ..

วันพฤหัส กับศุกร์ ชิวๆอยู่บ้านตามสไตล์
พี่ก้องทักมาตอนบ่ายๆวันศุกร์ว่าโจะชุถามหา.. เลยเมลไปถาม ว่ามีอะไรเหรอ.. ก็ได้ความว่า จะคุยเรื่องงานที่จะทำต่อ (หลังส่ง conf ไปเมื่อวันที่ 2) ก็.. โอเค วันจันทร์คุยกัน

เสาร์อาทิตย์ นั่งๆนอนๆ ขำขำ รันงานหัวข้อใหม่ต่อ กะจะส่ง conf ในประเทศ
เสาร์กลางคืน..ได้เรื่อง ไอ้ server มหาลัย.. down อีกแล้ว.. - -" 4 รอบใน 3 สัปดาห์.. (รอบละ 2-3 วัน..) จำเริญ..ไม่ต้องทำงานทำการพอดี อาทิตย์เลยขำขำ ไปตีแบด ไม่ทำมันละ..

จันทร์.. ไปคุยกับโจะชุ..ก็..ไม่ผิดจากที่คาดเท่าไหร่ หัวข้อที่กะจะทำ "อ่อนไป" สำหรับเป็น thesis .. ก็พอเข้าใจ ก็หาทางทำเพิ่ม ทำให้ละเอียดขึ้น ดูมีน้ำหนักขึ้น.. (รันเพิ่มอีกอื้อ...และ..ถ้า server ยัง down เรื่อยๆ แบบนี้อีก.. ก็ไม่ค่อยจะมีอนาคต)

แล้ว.. โจะชุก็เริ่ม..
โจะชุ: เอ่อ..มีหัวข้อนึงน่ะ..แต่ไม่รู้ว่า... อ่า.... (ญี่ปุ่นมาก..พ่อคุณ.. ไม่กล้าพูดตรงๆ)
โจ้: (เออ ช่วยต่อให้ก็ได้วะ) ไม่รู้ว่าเราสนใจไหมเหรอ ลองว่ามาสิ
โจะชุ: อธิบายๆๆๆ
โจ้: (ขัดคอ เรื่อยๆ... - -" ..)
โจะชุ: อธิบายจบ.. เนี่ย ถ้าคุณสนใจ ผมจะให้คุณส่ง conf อย่างน้อย.. 22 กุมภา.. ต้องส่ง..
โจ้: (เย้ย...) ..
โจะชุ: แต่ผมก็ไม่แน่ใจนะ ว่าไอเดียนี้จะเวิร์ก แล้วก็..มันก็ไม่ได้ตรงกับงานที่คุณทำอยู่เท่าไหร่
โจ้: (เออสิวะ..คนละเรื่อง..) .. ขอเวลาซักอาทิตย์ละกัน เดี๋ยวจะลองคิดดูก่อน เดี๋ยวคุณกลับมาจาก conf แล้วจะให้คำตอบ
โจะชุ: ถ้าไม่ทำให้รีบบอกนะ ผมจะได้.. (อะไรซักอย่าง.. คงไปให้คนอื่นทำต่อ ไม่ก็ทำเอง)
โจ้: ค่า.. เดี๋ยวขอลองไปคิดดูก่อน
โจะชุ: เออ ถ้ามีอะไร ก็ถามเด็ก M1 คนที่มันทำเรื่องแนวนี้อยู่ได้นะ
โจ้: OK.

จบการคุยวันจันทร์..
ไอ้งานโจะชุงานนี้ มันออกแนว math .. มากๆ แต่ถ้าคิดสมการได้ implement ก็ไม่มีอะไร.. ก็เลยกะว่า ขออาทิตย์นึง.. ถ้าเขียนสมการออก ก็จะทำต่อ แต่ถ้าไม่ คงไม่เสียเวลากะมันอีก..

กลับบ้าน..นั่งขีดๆ เขียนๆ สมการอยู่ทั้งคืน..ได้อะไรออกมาอันนึง

รุ่งขึ้น อังคาร เดินเข้าไปหาโจะชุ

โจ้: เนี่ย ไอ้ที่คุยกันเมื่อวานอะ..ประมาณนี้ คิดว่าได้ไหม
โจะชุ: เอ้ย.. คิดแล้วเหรอ.. (มองๆ ซักพัก..) .. ผมว่ามันยัง ...
โจ้: (เมื่อคืนก็มั่วมา..ไม่ได้มั่นใจ) เหรอๆ.. เดี๋ยวกลับไปคิดใหม่นะ

ผ่านไปอีกคืน.. แก้.. เมลกลับไปหาโจะชุ แล้วก็เห็นเอง ว่ายังผิด หลังจากเมลแล้ว.. ก็เมลตามไปอีก..บอกว่า ขอโทษที ผิดนะ ไม่ต้องสนใจอันนั้น

บ่ายๆวันพุธ.. โจะชุเมลมา (เมลมาเป็นอังกฤษ.. อันนี้เวอร์ชั่นแปล และสรุปใจความ)

...ลองไปคุยกะเด็ก M1 คนนั้นดู.. เขาคงจะได้เรียนรู้อะไรจากคุณเยอะอยู่ ถ้าได้ตีพิมพ์ งานนี้ก็จะเป็นชื่อคุณ M1 นั่น ผม แล้วก็เซนเซย์.. แต่ถ้า..คุณไม่ได้อยากทำงานร่วมกัน.. ก็..ไม่เป็นไร

โจ้: ....

เริ่มนั่งไม่ติด... ยังไม่ได้ตกลงเลยนะเว้ย ว่าจะทำ..แค่ลองๆ เขียนดู ถ้าขี้เกียจ ก็อาจจะไม่ทำ..
แต่..
หรือ..จริงๆ โจะชุตั้งใจจะสั่งให้ทำตั้งแต่แรกอยู่แล้ว.. แต่พูดอ้อมๆ สไตล์ญี่ปุ่น -___-"
หรือ.. โจะชุ.. ตั้งใจจะให้ช่วยกะไอ้เด้ก M1 คนนั้นทำ.. (ย้ำอยู่นั่นแหละ..) แต่..พูดอ้อมๆ.. ตามสไตล์
หรือ.. โจะชุ พยายามจะให้เด็กในแล็บช่วยกันเขียนเปเปอร์บ้าง (ที่ผ่านมา งานใครงานมัน.. สุดๆ)
...เอาล่ะสิ.. งานเข้า... ตกลง ต้องทำ..ใช่มั้ยวะ..


เริ่มเครียด.. ยกไอ้ที่คิด ไปคุยกับ M1 .. ช่วยกันดูว่าตกลงผิดหรือถูก.. สรุปได้ว่า ไอ้อันแรกที่ส่งไปตั้งกะวันแรกน่ะ "น่าจะถูก" ...

โอเค.. ถาม M1 คนนั้น.. ว่า เนี่ย โจะชุเขาอยากให้ส่งเปเปอร์ด้วยกัน ทำไหม.. มันก็โอเค..
ถามเด็กมันเรียบร้อย... ว่าเวลารัน รันยังไง เร็วช้าแค่ไหน.. ดูเหมือนว่า ถ้าได้สมการแล้ว ก็.. ซัดเลย.. ไม่มีอะไรมากกว่านั้น (มี pre-processing ที่เสียเวลาหน่อย และอาจจะต้องดู memory .. ว่าพอหรือเปล่า)

เอาวะ..ทำก็ทำ..

อะ เมลกลับไปหาโจะชุ..สรุปว่า ยืนยัน สมการเดิมที่ส่งไปตั้งแต่รอบแรกนั่นแหละ คุยกับ M1 นี่แล้วด้วย..

ตอนนี้รอคำตอบอยู่...

งานเข้า..

สัปดาห์ก่อนเป็นช่วงงานเข้า มีทั้งเซมิแล็บ ส่ง conference แล้วก็อ่านเปเปอร์พรีเซนต์ใน group reading

25 พฤศจิกายน
นั่งเตรียมเซมิเรื่อยๆ อยู่ที่แล็บ.. (ปกติไม่ไปแล็บนะนั่น) ได้ยินเขาพูดเรื่อง group reading กันแว่วๆ ก็ฟังด้วย เขาก็ทัก..อ้าว โจ้ซัง ใกล้ถึงคิวแล้วนี่.............เฮ้ยยยยย ไรวะ....
รีบเปิดเช็ค...ชิบหัยยยยยย อาทิตย์หน้า...บ้าเรอะะะะะ

สำหรับ group reading เป็นการอ่านเปเปอร์แล้วเอามาสอนคนอื่น สัปดาห์ละสองเปเปอร์ ถ้าเป็นเด็กโท ให้อ่านสามอัน แล้วเอาไปคุยกะโจะชุ ให้โจะชุเลือกมาสอง.. สัปดาห์นึงก็จะมีสองคน..
ส่วนเด็กเอก อ่าน 5 paper แล้วเอาไปคุยกะโจะชุเพื่อเลือกพรีเซนต์ 2 อัน
แล้ว..ตอนนั้น..ยังไม่ได้อ่านเลยยยยยยย ตลกแล้วววว
จริงๆ แล้ว ไปขอเขาเลื่อนก็ได้ เห็น postdoc ญี่ปุ่นเคยถาม ว่ามี deadline นี่นา จะขอเลื่อน group reading ไหม.. แต่ตอนนั้น..เปรี้ยว.. หึหึ เด็กไทยเก่ง...หนูทำด้ายยยย ไม่ขอ.. แต่เดินไปบอกโจะชุว่า..ขอคุยหลังเซมินะ ตอนนี้ไม่ทันแล้ว

ก็..ถ้าเช็คตารางพรีเซนต์ล่วงหน้าซักหน่อย.. ก็คงเตรียมทันน่ะ แล้ว..มันก็ไม่ควรจะอ้างว่า เพราะจะส่งเปเปอร์ เลยขอเลื่อนพรีเซนต์ เพราะตารางพรีเซนต์มันก็บอกล่วงหน้าตั้งนาน.. มันควรจะเตรียมตัวให้ดีๆมากกว่า
ก็..เลยเปรี้ยว..นั่นแหละ..

ส่วนเปเปอร์ ถ้าอยากส่ง มันควรจะให้โจะชุดูก่อน deadline ราวๆหนึ่งอาทิตย์ เป็นอย่างน้อย.. แต่ตอนนั้นมันไม่ทันแน่ๆแล้ว.. ก็เลยเริ่มเฉยๆ ทำผลส่งเซมิดีกว่า..

26 พฤศจิกายน
คืนวันที่เขายึดสนามบินกัน.. กำลังปั่นเซมิยิกๆ.. ก็ได้ข่าวว่า มีเพื่อนเจอแจ๊กพ็อต..ติดอยู่นาริตะ กลับไทยไม่ได้ ได้โทรคุยกันนิดหน่อย ตอนแรกคิดว่าจะมาค้างด้วย แต่ไปๆมาๆ ค้างสนามบินนั่นแหละ (เพราะกว่าจะมาถึงบ้าน ไกลจัด)

27 พฤศจิกายน
เป็นวันโคตรยุ่งรึไงซักอย่าง เพื่อนคนเดิมที่กลับไม่ได้พยายามโทรหา เพื่อบอกว่า สรุปว่ากลับได้นะ ไปลงภูเก็ต แล้วต่อเครื่องไปอู่ตะเภาอีกที.. (แต่ตอนนั้นพรีเซนต์อยู่ กำลังพูดๆ จะให้รับโทรศัพท์ก็กระไร..ก็..ปล่อยไป) เพื่อนอีกคนเมลบอกให้แทน... โอเค จบหนึ่งเรื่อง

บ่าย.. โทรศัพท์เข้าอีกแล้ว - -" ... บริษัทที่ทำงานพิเศษอยู่ด้วย มันบอกให้ส่งรายงาน (ยุ่งๆจนไม่ได้ทำ..ผ่านไปสองอาทิตย์จนเขาทวง)

บ่ายแก่ๆ..โรงเรียนภาษาโทรมา บอกว่า คุณลุงที่เรียนภาษาไทย ของดนะ (นั่นก็ยังเซมิอยู่ - -")

เซมิเสร็จทุ่มกว่า เดินไปบอกโจะชุว่า ขอคุยพรุ่งนี้สิบโมงนะ เรื่องเปเปอร์ของ group reading .. ปรินท์เปเปอร์กลับบ้านมา..

โอเค..เริ่มอ่านคืนนั้น อาศัยของเก่าเคยอ่านไปแล้วสอง อ่านเพิ่มแค่สาม..ก็แล้วไป
นอนตีห้า..

28 พฤศจิกายน
ตื่น..สิบโมง....โอ้วจอร์จจจจจจจ สายแล้วววววว รีบเมลบอกโจะชุ บอกว่า อยู่บ้าน ขอโทษด้วย จะรีบไปให้ทันสิบครึ่ง.. แล้วก็รีบเผ่นออกจากบ้าน

ถึงแล็บ..คนหายไปไหนหมดวะ - -" โจะชุก็ไม่อยู่.. เออ.. อ่านทวนเปเปอร์อีกทีละกัน

สิบเอ็ดโมง..คุณโจะชุที่น่ารัก..เมลมาบอกว่า.. อ้าว สิบโมงเหรอ ผมนึกว่าเที่ยง.. ผมยังอยู่บ้านอยู่เลย... - -" ...
เที่ยงก็เที่ยง...

เที่ยง.. คุยแป๊บเดียว.. เลือกได้เรียบร้อย สองอัน.. โอเค เก็บไปก่อน ดูแววผลแล็บแล้ว ชักอยากส่ง..เลยไปเขียน paper ส่ง conference ต่อ
พรุ่งนี้เช้าจะให้ดูนะคะ คุณโจะชุ..

เย็น.. เขียนๆ ไปแล้ว..พึ่งจะเห็นว่า .. มันสรุปไม่ได้นี่หว่า แถม settings บางอันทะแม่งๆอีก.. เดินคุยกับโจะชุ..สรุปว่า..เดี๋ยวจะรันใหม่นะ - -" ถ้าได้อะไรแล้วจะเมลบอก

ทุ่มกว่า รันงานอยู่..ไม่รู้จะเขียนอะไร พี่ก้องเดินเข้ามา ท่าทางเซ็งๆ เลยนั่งเมาท์กัน.. สองทุ่ม..โจะชุเข้ามาถามว่า เขียนอยู่เหรอ.. (จะเร่งงานล่ะสิ.. รอผลอยู่ ทำอะไรไม่ได้ค่าาา)

กลับบ้าน นั่งเขียนด้วยผลอันเก่าไปก่อน เดี๋ยวค่อยเอาตัวเลขใหม่แปะ ผลมันคงไม่เปลี่ยน.. ทำจน..เก้าโมงเช้า - -" ...

29 พฤศจิกายน
วันเสาร์แล้ว... ตื่นเที่ยง..ผลได้ออกมาพอจะสรุปได้ประมาณนึง..คิดๆดูแล้ว ถ้าขืนรอ ไม่ทัน deadline แน่ๆ ตัดสรุปเลยละกัน เริ่มไล่สรุปผลใหม่ แก้โน่นนี่นิดหน่อย ได้ออกมาเป็น draft มากๆ.... ตีสี่.. ส่งโจะชุ ส่งพี่ก้อง..

กลับไปดูผลที่รันทิ้งไว้...เผื่อจะออกมาให้สรุปเพิ่มได้... แต่.. server เจ๊งอีกแล้วววว - -" สามรอบในสองสัปดาห์ จะ upgrade ไปทำไมค้าาาา upgrade แล้ว down เป็นว่าเล่นเนี่ย อาการเดิมเดี๊ยะๆ ทุกรอบ.. แอบดีใจนิดหน่อย ที่ตัดจบไปแล้ว

30 พฤศจิกายน
วันอาทิตย์... พยายามจะทำพรีเซนต์ของ group reading (เพราะมันพรีเซนต์วันอังคาร) เริ่มไปได้หน่อย ก็ไม่ค่อยอยากทำต่อ..โจะชุคงไปเที่ยว วันนี้วันหยุด..นอกเวลางาน เขาคงไม่ทำ..

บ่ายๆพี่ก้องโทรมา..ชวนตีแบด.. แต่สภาพนอนน้อยหลายวันติดๆ ขืนไปวิ่งๆจะน็อคได้..ไม่ไปดีกว่า ยกกระเป๋าไม้แบดให้พี่ก้องไป (น่าจะเขียนตราชมรมแบดไทยโตโกไดด้วยนะเนี่ยยย)

พยายามทำโน่นทำนี่พรีเซนต์ แต่ก็ไม่ได้อะไร..เท่าไหร่

1 ธันวาคม
โจะชุเริ่มแก้เปเปอร์ให้แล้ว ส่งมาอันแรกตอนเที่ยงๆ ส่งมาให้แค่ 2 บทก่อน พยายามนั่งแก้...แต่คิดไม่ออก..ซักพัก บท 3 4 5 ก็ตามมา.. เริ่มเดือด...ทุ่มนึง โจะชุส่งคืนมาให้ครบ แก้อยู่แบบลนลาน..

สี่ทุ่มครึ่ง..แก้ครบหมด แบบ บางอันที่ สรุปไม่ได้ ก็ตัดทิ้งเลย ไม่หาตัวเลขมาเติมแล้ว คิดอะไรไม่ออก (จริงๆ ถ้าตั้งสติดีๆ ก็ยังคิด stat พวกนั้นได้อยู่ แต่..มันไม่ค่อยมีสติละ) สี่ทุ่มครึ่ง.. ไล่ดูผ่านๆอีกรอบ แล้วส่งโจะชุ

ห้าทุ่ม..ส่งเซนเซย์

ห้าทุ่มครึ่ง.. เซนเซย์ถามกลับมาว่า..ให้โจะชุอ่านรึยัง... (ให้แล้วค่า...) เซนเซย์ก็เงียบไป..
โจะชุอยู่ที่แล็บด้วยจนถึงเที่ยงคืน..สปิริตแรงกล้า.. เดี๋ยวต้องไปหาของเซ่นไหว้หน่อยละ

ไปทำพรีเซนต์ group reading ต่อ.. ต้องพรีเซนต์พรุ่งนี้สี่โมงเย็น สองเปเปอร์

ตีห้า... ทำไปได้แค่ อันแรก เกือบเสร็จ หลับคาคอม..

2 ธันวาคม
สิบโมงหน่อยๆถึงแล็บ ทำพรีเซนต์ต่อ.. หยาบๆ ตามเคย ใส่แต่ text รูปเริป..ไม่ต้อง.. xerox เปเปอร์กันทุกคนนี่นา อ่านจากกระดาษละกัน ในคอมเปิด pdf ให้เลย ไม่มีการตัดลงสไลด์..

deadline paper วันนี้ห้าโมงเย็นตามเวลาญี่ปุ่น (Dec 1st, 11.59 PM, PST)
สิบเอ็ดโมงกว่า เซนเซย์เอาเปเปอร์มาให้ แก้คำผิดโน่นนี่ให้นิดหน่อย.. (ยังอุตส่าห์มีผิด..สิน่า)

เที่ยงๆ .. submit ... แล้วปั่นพรีเซนต์ต่อ

บ่ายโมง.. ลงไปกินข้าวกะคนในแล็บ.. ไอ้เด็ก M1 ทักเลย ว่าผิดปกตินะเนี่ย.. โจ้ซังลงมากินด้วย (ไม่น่าลงไปเลย กินอะไรแทบไม่ลง นอนน้อย)

กลับมาปั่นพรีเซนต์ต่อ สามโมงเสร็จสองอัน แบบหยาบๆ.. ไล่ทวนนิดหน่อย สี่โมง ลงไปพรีเซนต์ แล้วก็ผ่านไปแบบ...งั้นๆ ยังไงก็ไม่รู้

เย็นวันนี้แล็บมีโบเน็งไค (งานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่า) .. มันจัดเร็ว..มากก เพราะเซนเซย์จะไม่ว่างจนกว่าจะปลายๆ ปีเลย เดี๋ยวจะนัดยาก เลยรีบจัด
เป็นงานที่..กินไม่ค่อยคุ้มเลย สภาพโทรมๆ เพลียๆ กินได้ไม่เยอะ จ่ายไปตั้งสี่พันห้า :S
แต่มีเรื่องฮาๆเยอะดี คุณโจะชุจะแต่งงานปีหน้า เลยโดนซักฟอกซะ.. ไม่เคยเห็นโจะชุเขินมาก่อนก็ได้เห็น 555

งานเลิก เขาไปต่อรอบสองกัน..แต่..ไม่ไหวละ ไปก็ไปนั่งเงียบๆ กลับบ้านดีก่า..

กลับถึงบ้าน..แทนที่จะนอน...มันผิดเวลา ตีห้ามาหลายคืน ไม่หลับ - -" นั่งเมาท์ เล่นเนท ไปเรื่อยซะงั้น

3 ธันวาคม
รู้สึกว่างๆ แปลกๆ .. ปั่นงานมาหลายคืนติด.. เดี๋ยวต้องหาอะไรทำหน่อยละ..

:)